Theoretische basis

Om te lopen, te fietsen, te zwemmen, enz. moet je lichaam energie produceren. Je lichaam heeft daarvoor 2 systemen ter beschikking, nl het aeroob systeem (uithouding) en het anaeroob systeem (weerstand).

Meer info over het verloop van een lactaattest
Interesse? Bekijk onze richtprijzen.

Aeroob:

Je lichaam produceert energie door verbranding. Brandstof, (suikers en vetten uit je voeding) wordt met zuurstof verbrand, waardoor energie vrijkomt. De zuurstof komt in je lichaam via de ademhaling en wordt via de bloedsomloop naar de actieve spieren gebracht. Loop je sneller, dan is er meer energie nodig, en dus ook meer zuurstof ( van brandstof is er een reserve aanwezig, je moet dus niet direct eten als je intensiever gaat sporten). Iedereen heeft al gemerkt dat bij een hogere loop- of fietssnelheid, de ademhaling versnelt en de hartslag de hoogte in gaat. Dat mechanisme wordt in gang gezet om meer zuurstof per minuut te kunnen opnemen, waardoor meer suikers of vetten per minuut verbrand worden om zo meer energie per minuut te leveren.

Het aeroob systeem heeft een vrij grote capaciteit, aangezien er een vrij grote voorraad is aan suikers en vetten en er voortdurend verse zuurstof aangevoerd kan worden. Omdat er geen schadelijke afvalstoffen bij dit proces vrijkomen, kan deze vorm van energieproductie zeer lang volgehouden worden, vandaar ook de naam uithouding.

Anaeroob:

Je lichaam heeft bij sommige inspanningen zoveel energie nodig, dat je aeroob systeem de vraag niet kan bijbenen. Bij een korte maximale inspanning, korter dan 2’, heeft je aeroob systeem niet de tijd om zich aan te passen. De ademhaling en hartslag kunnen niet ineens op een hoger peil gebracht worden, waardoor niet voldoende zuurstof kan aangevoerd worden om via verbranding de nodige energie te produceren. Je lichaam kiest dan voor een manier van energieproductie zonder zuurstof. Hierbij wordt echter wel het schadelijke melkzuur (of lactaat) als afvalstof geproduceerd. Wanneer de geproduceerde hoeveelheid melkzuur te groot wordt, kan je de inspanning niet langer volhouden (gevoel dat de benen ontploffen).

Bij een langdurige inspanning, waarbij je aeroob systeem (en ademhaling en hartslag) wel op volle toeren draait, kan de intensiteit zodanig hoog oplopen dat de vraag naar energie de capaciteit van het aeroob systeem overtreft (je hartslag en ademhalingsritme kunnen niet onbeperkt blijven stijgen). Op dat moment zal het anaeroob systeem voor de nodige extra energie zorgen, waardoor eveneens melkzuur geproduceerd wordt. Wanneer de inspanning te intensief wordt of te lang doorgaat, zal door de opstapeling van melkzuur de inspanning uiteindelijk moeten afgebroken worden.